Geef ons heden ons dagelijks brood...

Wij kunnen tot God gaan
en bidden voor brood:
maar dan ontvangen we
meel in onze linkerhand en
gist in de rechterhand
en een opdracht tot kneden…

…het leven samen kneden
totdat het
‘als levend brood’
uit onze handen komt,
als Hoop, als Vertrouwen,
als Wijsheid en als Liefde
die wij mogen schenken
aan wie het broodnodig heeft…

uit: Liturgie ter plaatse
Felicia Dekkers

Verhaal

Onthoud haar niet
wat ze het meest behoeft -

een verhaal
dat lang
haar leven lang meegaat,

een verhaal
dat haar draagt en voedt,

een verhaal
dat haar moed inspreekt
zelfvertrouwen geeft,

ze heeft het zo nodig
een verhaal

om telkens weer
in thuis te komen,

een verhaal
om veilig in te wonen.

(c) Hans Bouma "een heel mens" (uitg. Kok Kampen)

weekend

Een weekendje weg ... Zeeland ... uitwaaien ... koud en toch voorjaar in aantocht!

nog ikker dan ik

In mijn werk maak ik nogal eens gebruik van de prentenboeken van Max Velthuis.
"Kikker is kikker" is daarbij wel één van de favorieten!
Kikker wringt zich in dat verhaal in allerlei bochten om vooral te zijn zoals de anderen. Prachtig om mee te beleven, dat kikker uiteindelijk toch tot de conclusie komt dat het goed is om kikker te zijn ... Hij is net zo bijzonder als de anderen bijzonder zijn.
Kinderen (en ik) herkennen veel in kikker, en soms krijg ik ineens een kikker cadeau. "Omdat ik zoveel van kikker heb geleerd!"
... geweldig!!

Ik vond een gedichtje van Karel Eykman (in het boekje: "De kantoortoren van Babel"), een in memoriam voor Max Velthuis...

Toen ik weer eens zat te zeuren
want ik had weer eens zo'n dag
van alleen maar sikkeneuren
toen ik het niet meer zitten zag
doordat ik, te goed van vertrouwen,
ergens zwaar was ingeluisd
toen ik het niet meer uit kon houden
ben ik ten slotte maar verhuisd.

Ik verhuisde me in een kikker
in dat beest voel ik me fijn.
Hij is als ik maar dan nog ikker
zoals mijn kikker wil ik zijn.

Ik leef voortaan in mijn kikker
zelf getekend met mijn pen
en zo word ik alsmaar ikker
nog ikkerder en kikkerder dan ik al ben.

En dan - nadat ik na zat te denken over de kinderen die ik ontmoet, die meegescheiden zijn - lees ik verder ...
en kom ik een overdenking tegen op de site van de Henri Nouwen Stichting.


Overdenking van 16 september 2010

Trouw blijven


Bewust of onbewust verwachten de meeste mensen dat het ooit beter zal gaan: oorlogen, honger, onderdrukking en uitbuiting zullen verdwijnen en er komt harmonie in de samenleving. Die verwachting drijft hen in hun leven en werken. Als ze die verbetering dan niet zien optreden tijdens hun leven slaat de ontgoocheling toe en vinden ze dat ze gefaald hebben. Zo'n optimistisch perspectief krijgt bij Jezus geen steun. Hij voorziet niet alleen de verwoesting van zijn geliefd Jeruzalem, maar ook een wereld die vol is van wreedheid, geweld en conflicten. 'Ze leefden nog lang en gelukkig' is niet wat Jezus voor zich ziet. Jezus vraagt niet dat we alle wereldproblemen hebben opgelost voordat het einde daar is, maar wel dat we trouw op onze post blijven, hoe moeilijk dat ook is.


uit "Brood voor Onderweg"
Henri Nouwen - copyright Lannoo - vertaling Maria ter Steeg

Oké!