kattig

Dat ik soms wel lang de tijd neem om "de kat uit de boom te kijken" is geen nieuwe ontdekking. Volgens mij staat dat al over me geschreven in één of ander testrapport aan het eind van de lagere school ...
Er zit iets dubbels in me. Ik hou van verandering, van nieuwe dingen bedenken en doen. Routine vind ik niet leuk, ik wil blijven veranderen ...
Nieuwe dingen vind ik meestal ook wel spannend, ik ga niet over één nacht ijs. Maar ik pak - na even kijken en onderzoeken - aan.

Toch doe ik het nu langer ... die kat uit de boom kijken. Niet zozeer in mijn opleiding (die ook nieuw is), maar in de gemeente waar we voorzichtig aanschuiven. Ik stap niet zo op mensen af, ik vertel mijn verhaal niet graag, ik vraag me af wat mensen over me denken en over de plek waar ik vandaan kom ... Ik wil gewoon niet nog een keer mijn kop stoten.
Allerlei gedachten, verdriet en wantrouwen maken dat die kat heel hoog in de boom is gaan zitten.
Vanochtend werd me gevraagd of ik dan toch niet beter nu een keer de brandweer bel??
Een vraag die is blijven hangen!! En ik denk, dat ik inderdaad moet bellen ...
Nu nog bedenken wie dan de brandweer is?!!

de mooiste woorden

uit een liedje "waar gister ineens mijn oor op viel" ...

maar de mooiste woorden die ik heb gehoord
zijn de woorden uit Gods woord
nog dieper dan de zee
de mooiste woorden die ik ergens vond
zijn de woorden uit Zijn mond
die draag ik met mij mee

Eigenlijk geeft bovenstaand refrein helemaal aan, wat ik merk, nu ik meelees in de cursus "in twee jaar de bijbel klaar". Inmiddels ben ik aanbeland in Daniël ... Er is al een heleboel gezegd in de voorgaande bijbelboeken, en er is al een heleboel gebeurd. En toch:

De woorden van troost
die ik altijd onthou
van heilig en veilig
van liefde en trouw

Die God, die HEILIG is èn veilig, vol liefde en trouw, Die God wil ik steeds meer leren kennen.
Die God wil ik eren met mijn leven, met wat ik doe, denk en zeg (en hier schrijf).
Ik hoop dus dat het niet alleen woorden zullen zijn!!


liedje staat overigens op cd "Dichterbij" en is geschreven door Rikkert Zuiderveld

blokkendoos?

Rob schreef deze week onderstaand gedicht.

Blokkendoos vol verhalen
lijnen van levens
Ogenschijnlijk speels verward
stapelbaar, maar los
In de wakkere wereld
van betonnen dynamiek
sluimert in het samen een
ongedeelde eenzaamheid
parallelle werelden onzichtbaar
in universum van grijs en glas
De Speler ontraamt de doos
schetst in spel de droom
speelt in de verhalen
vraagt
dromend wakker te zijn
vraagt
met hem
luisteraar en speler te zijn
in blokkendozen vol
verhalen


Eigenlijk past het helemaal bij wat ik de afgelopen maanden lees en leer, nu ik de postHBO-Speltherapie doe.
Wat kan een kind (jong en oud) zeggen met spel? met een blokkendoos?


Een heleboel ... zo wist ik al, zo ontdekte ik opnieuw en zo ervaarde ik.
Voor diegenen die mij kennen, een plaatje erbij ... Zo kan je wereld eruit zien. Er staat iemand voor de deur van een plek waar jij graag bent, die belangrijk voor je is. Die persoon, personen, dat gedrag, die invloed ... het staat gewoon in de weg!
Ik merk hoe goed het me doet om het gewoon eens zo neer te zetten ... en er letterlijk van een afstandje naar te kijken, een foto te maken en het op te bergen!

Als ze als kind ...

als ze als kind niet altijd zo stil had hoeven zijn
had ze vandaag misschien het hoogste lied gezongen
als ze als kind niet altijd zo alleen had hoeven zijn
had ze vandaag misschien al lang iemand gevonden

als ze als kind niet altijd zo bang had hoeven zijn
had ze vandaag misschien van iemand durven houden
als ze als kind niet altijd zo'n puinhoop had gezien
had ze vandaag misschien kastelen kunnen bouwen

als ze als kind de warmte van de zomer had gekend
was ze die warmte in haar winter nooit verloren
als ze als kind de warmte van een nest had gekend
had het haar hele leven lang niet zo gevroren

als ze als kind niet al zo oud had hoeven zijn
had ze vandaag nog een kinderlied gezongen
als ze als kind gewoon een kind had kunnen zijn
was ze vandaag als een kind opnieuw begonnen

"Oktoberkind" [1984] - Liselore Gerritsen